ტრენდი თვალით შეფასებული ხაზის დახრილობით კი არა, გრაფიკის სტრუქტურით განისაზღვრება. აღმავალ მოძრაობაში ყოველი მომდევნო მაქსიმუმი წინაზე მაღალია და ყოველი კორექცია წინა მინიმუმზე მაღლა სრულდება. როგორც კი მომდევნო მინიმუმი წინაზე დაბალი აღმოჩნდება, სტრუქტურა ირღვევა და ტრენდის გაგრძელებაზე საუბარი ნაადრევია.
ასეთი განსაზღვრება სასარგებლოა, რადგან კონკრეტულ წერტილს გაძლევთ, სადაც საკუთარ შეცდომას აღიარებთ. არა — „მგონია, ტრენდი დასრულდა“, არამედ — „მინიმუმი გაირღვა, ესე იგი სცენარმა არ იმუშავა“. ჩვეულებრივ, სწორედ ეს ადგილი ხდება სტოპის ორიენტირიც.
ტრენდები სხვადასხვა მასშტაბზე ერთდროულად არსებობს და შეიძლება სხვადასხვა მიმართულებით იყოს მიმართული. კვირეულ გრაფიკზე ზრდაა, საათობრივზე — კლება, და ორივე აღწერა სწორია. მასშტაბების აღრევა გაუგებარი ზარალების ერთ-ერთი ხშირი მიზეზია: ადამიანი დაბალი ტაიმფრეიმის სიგნალით შედის, ბაზარი კი მაღალი ტაიმფრეიმის მოძრაობას აგრძელებს.
ცალკე უნდა გვახსოვდეს, რომ ბაზარი დროის მცირე ნაწილს ატარებს ტრენდში. დროის უმეტეს ნაწილში ის გვერდით დიაპაზონშია, სადაც ტრენდული მეთოდები ცუდად მუშაობს. ამიტომ ინსტრუმენტის არჩევამდე პირველი კითხვა უნდა იყოს არა „რომელი ინდიკატორი დავაყენო“, არამედ „რა რეჟიმშია ახლა ბაზარი“: ტრენდისა და დიაპაზონისთვის განსხვავებული მიდგომებია საჭირო.
